ŞEYH ŞİBLİ (K.S)

Tasavvuf ilminin bütün inceliklerine âşinâ olan Ebûbekr Şiblî(k.s.) Hazretleri,Hicret-i Nebî’nin 247.senesinde Irak’ın Bağdad şehrinde şehâdet âlemine teşrif etmişlerdir.

İsmi Câfer bin Yunus’tur.Aslında Horasan’lı olan babası görülen lüzUm üzerine Bağdad’a gelerek yerleşmiştir.İlk tahsilini yaptıktan sonra şehrin ileri gelen ilim adamlarından Hayr Nessâc (k.s.) Hazretlerinin sohbetine devâm etmiş,feyz almıştır.Mâlikî mezhebini benimseyen Ebûbekir Şiblî(k.s.) Hazretleri,âlim va fakîh olduğundan medrese açarak fıkıh ve hadîs ilmi okutmaya başlamışlardır.

Buyurdular ki:29 sene Fıkıh ve Hadîs okudum.Ne çâre ki,sînemden bir ateş yükseldi.Söndürmeye bir çâre aradımsada mâlesef muvaffâk olamadım.Mânevî bir işâretle mürşidler sultânı,gönüller lokmânı Cüneyd Bağdâdî(k.s.) Hazretlerine giderek ona intisâb ettim.Böylece bütün sıkıntılarım izâle olmuştur.Uzun bir zaman sohbetine devam ile zikrullah âdab ve erkânını öğrenip sülûkumu ikmâl ettim.

Cüneyd Bağdâdî(k.s.) Hazretleri:<<Her kavmin bir Tâcı vardır.Bu kavminde Tâcı Şeyh Şiblî’dir.Sizler sakın ola ki,Ebûbekir Şiblî’ye birbirinize baktığınız gözle bakmayasınız.Onun bakışı Cenâb-ı Hakk’ın bakışı olan sırr gözüne sâhibtir.>> buyurmuşlardır.

Rivâyet olunur ki,bir gün Dicle nehri kıyısında zikrullah halakası kuran Hazret-i Şeyh’in dervişlerinden bir kimse sayhâ etti.Bunu gören Şiblî Hazretleri,o kimsenin kolundan tutarak nehir fırlattı ve şöyle dedi:Eğer attığı kelâmda samîmi ise Cenâb-ı Zü’l celâl Hazretleri onu Mûsâ-aleyhisselâm-‘ı kurtardığı gibi korur ve selâmete çıkarır.Şâyet riyâ ile yaptı ise Firavun’u batırdığı gibi onuda boğar.

Henüz vefât etmeden kalabalık bir insan topluluğu evinin önüne cenâze namazı kılmak için toplandılar.Bunu gören Hazret-i Şiblî(k.s.) firâsetle buyurdular ki:<<Ne şaşılacak şeydir!Ölülerden bir cemâat gelip,yaşayan bir kimsenin cenâze namazını kılmaya cüret ederler.>>

Hicretin 334.senesi Zilhicce ayının ilk cumartesi günü vefât ettiler.

En doğrusunu Cenâb-ı Hakk bilir.

KAYNAK: ŞEYH KEMAL AKDENİZ-TASAVVUF VE MARİFETULLAH