Tasavvuf tarihinde Seyyâh Dervişlerle özdeşleşmiş olan Keşkül, Hindistan tarafında yetişen bir ağacın meyvesinin içi boşaltılıp imâl edilir, zincir veya kalınca bir ip ile boyna takılırdı.
Bunun yanı sıra,Bakırdan-Demirden-Ahşaptan yapılan Keşkülleride müzelerde görmek mümkündür.
Seyyah dervişlerin,yemek kabı,içecek kabı abdest ıbrığı olarak kullandıkları bu eşyâyı yer yer teberrû toplamak içinde kullandıkları olurdu.
"Bir hırka,bir lokma" düstûrunu şiâr edinen bu dervişler acıkınca bir lokmayı dahi bulamadıkları olurdu.İşte o vakit,keşküllerini uzatıp "Şey'en lillâh" diye yardım isterlerdi.
Daha sonraları ise keşküller ;özelliklede bir dergâhın yol büyüklerinin çeyizi olan keşküllerden dergâha gelen misafirlere şifâ niyeti ile su dağıtmak,Şeker ikrâm etmek âdet hâlini almıştı.
Keşkülü boynuma takuben geldim
Şey'en lillâh virdim oldu efendim
Dervişoğlu nefsimi yerlere serdim
Şey'en lillâh virdim oldu efendim
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder